Bapîrî tixûbê 70 bezand... - ROJAN HAZIM

 

Giringî, lezînî û jîyanîya tifaqa navxweyî li rojavaya Kurdistanê - ROJAN HAZIM

Kurdistan li nîveka Rojhilatanavîn êş û janeke mezin dikêşe. Bi erdê xwe yê fireh û nufûsa xwe ya boş ve xelkê Kurd hêj jî ji mafê "self determination"ê dûr tête hêlan. Eve neheqî û bêdadîyeke mezin e. Mafê xelkê Kurd jî heye ku li ser axa xwe xwudanê dewleta xwe be. Mixabin ku ev mafê rewa bi peymanên bêyûm yên Qesrî Şirîn û Lozanê ji xelkê Kurd hatîye standin. Digel vê heqîqetê jî Kurd îro dixwazin bi rêya diyalog û metodên aştîyane bigihine xwezî û daxwazên xwe yên rewa. Ji ber hindê ye ku li çareyên konjonkturel jî digerin û dixwazin li ser vê maqûlîyetê konsensûsek çêbe û ew jî digel xelkên hevqeder bi rengekî federal pêkve bijîn. Xelkê Kurd ev nîyeta xwe ya pak û temîz hem di hilweşandina rejima Beasa Sedam Huseyin da, hem jî di avakirina Iraqa nû ya federal da nîşan daye ku ji 1992ê were jî xwe xwe bi xwe îdare dike. Bi numûneya xweserîya Herêma Kurdistanê ya di nav Iraqa Federal da derketîye meydanê ku xelkê Kurd li ser sîstemên demokratîk û federal ji dil e ku bi xelkên cîran ve di nav aştî û aramîyê da bi hev ra bijî. Ev pratîk û daxwaza xelkê Kurd di çarçoveya mafên mirovî da rewa ye û xelk û welat, organîzasyon û dewletên dinyayê divêt vê rastîyê bibînin û destekdar bin. Esasen li xweserîya de facto ya li rojavaya Kurdistanê jî Kurdan nîşan da ku digel xelkên hevqeder li ser esasên demokrasî û wekhevîyê dikarin bi hev ra û bi aramî bijîn...

Îro li Sûrîyeyê rejima diktatoryal ya Beasê bi dawî hatîye. 8ê Kanûna Pêşîn [December] ya 2024ê bû rojeke dîrokî ku rejima Beasê hilweşîya û dawî li dîktetorîya Esadan hate înan. Bi hilweşîna Beasa Sûrîyeyê herwisa dawî li timamî bizava nijadperestî ya Erebî ya Beasa jî hat. Êdî dewrê reş yê Beasê bi dawî bû. Bes helbet mirov nikare bêje ku dawî li nijadperestî û şovenîzma Erebî hatîye... Yên ku hatî û li Şamê rûniştî hem xwudanê şovenîzma Erebî ne hem jî ji alîyê îslama sîyasî ve jî kevneperest in, sunnîstên selefî ne, girêdayî xeta "ixwanî muslim" in... Sicîla HTŞ û serokê wê Ehmed Şera Golanî reş e û ajandaya wan tarî ye... Bes guhorîna li Sûrîyeyê gelek taze ye, zemînê polîtîk bi zêdehî ve tehisok e, ber li cihê xwe nerûniştine... Ev halê nezelal di nav xwe da hemû ihtimalan dihewîne... Lewma ev rewşa nedîyar bi xwûnsarî û bi hemû reng û rûyên xwe ve divêt bête analîz kirin û li goreyî wê nexşerêyek bête amade kirin û menzîl gelek bi detay bête ron kirin...  

Di guhorîna Sûrîyeyê da dînamîkên navxweyî domînant nebûn, dînamîkên derveyî domînant bûn. Lewma form wergirtina Sûrîyeyeke nû tinê li goreyî daxwaza dînamîkên navxweyî nabe, hetta dikare bête gotin ku dînamîkên derve dê domînanttir bin... Di guhorîna Sûrîyeyê da rola Israîl di serî da ye. Israîlê bi şkandina hêzên Hemas û Hizbullahê destên Îranê birîn û Îran ji navçeyê derêxist ku desteka herî mezin Îranê dida rejima Esadan li Sûrîyeyê. Îran îro bi vê hemleya Israîlê di nav tixûbên xwe da adeta hatîye hefs kirin û aqîbeta Îranê jî tarî ye... Lewma Israîl di Sûrîyeya nû da dê xwudan rol be û di vî warî da qet pozisyona xwe sist jî nake û bi gotina amîyane lixavê Sûrîyeyê di destê Israîlê da ye û heta ku rejimeke li goreyî dilê Israîlê dernekeve meydanê ew desta ji nava Sûrîyeyê nakêşe...

Gava rejima Sedamî hatîye hilweşandin Îranê jî însiyatîva xwe gelek xurt nîşan da di reng wergirtina Iraqa nû da... Ji ber hindê heta ku Israîl ji alîyê ewlehîya xwe ve piştrast nebe teyîda rejima Şamê nake... Digel ku hêj zû ye, bes dîsa ve em dikarin ji nihe ve bêjin ku Israîl Sûrîyeyeke uniter ya sentralîst ya Erebî naxwaze. Israîl tam bi nav neke jî em têdigihin ku Sûrîyeyeke federal çêtir dê bi dilê Israîlê be. Heke Sûrîyeyeke Federal be hingê kîjan milet dê di nav vê federasyonê da bin?..

Çiku di nav Sûrîyeyê da miletê bi nufûsê ve piranî Ereb jî bin, bi nufûseke zêde Kurd hene, Durzî hene, Ermenî û Suryanî [Asûrî-Suryanî-Kildanî] hene... Anku Sûrîye ji alîyê etnîk û dînî ve jî homojen nîne, heterojen e... Rejim heke dê federal be, ku ya maqûl ew e, mecbûr e ku li ser vê heqîqetê ava bibe... Israîl li bin guhê xwe Sûrîyeyeke federal, demokratîk û sekûler, Sûrîyeyeke plûralîst, Sûrîyeyeke antî-sentralîst dê tercîh bike... Sûrîyeyeke "Monist national unity", Sûrîyeyeke sentralîst ya Erebîst ku vê Sûrîyeyê Tirkîye xiyal dike, ji bo ewlehîya bi giştî rojhilatanavîn felaket e... Ewlehîya Israîlê ji bo Amerîkayê jî mutleq e û Amerîka di vî warî da dê herdaîm piştevanîya Israîlê bike... Helbete em li ser opsîyona federal jî be Sûrîyeya hevgirtî analîzê dikin. Dûrî ihtimalê nîne ku Sûrîye ji alîyê cografî û siyasî ve parçe jî bibe. Ev senaryo jî heye...

Heke em dê li ser hîpoteza Sûrîyeya Federal rawestin hingê gelek aşkera divêt xerîteya etnîk û dînî ya Sûrîyeyê esas werbigirin. Di Sûrîyeyê da parçeyekî Kurdistanê dagîr e û Kurd wêrê wekî rojavaya Kurdistanê bi nav dikin. Esasen rojavaya Kurdistanê parçeyekî Sûrîyeyê nîne, piştî peymana Lozanê û avabûna Sûrîyeyê di nav Sûrîyeyê da hate dagîr û ilhaq kirin... Belêm em dîsa ve Sûrîyeya îro yaku rojavaya Kurdistanê jî tê da danine ber çavên xwe. Nufûsa Kurdan piştî grûba etnîk ya Ereban grûba duyê ye û di ser da jî li ser axa xwe ya yêkpare dijîn... Helbet li Şam û dorberê jî dîasporayeke Kurd heye... Anku di Sûrîyeya Federal da bi ax û miletê xwe ve Kurd dê herêmeke xweser bin û dê xwe xwe bi xwe îdare bikin di nav Sûrîyeya Federal da. Herwisa Durzî jî li ser axa xwe dê herêmeke dî ya otonom bin di nav Sûrîyeya Federal da ku Israîl gelek xurt destekê dide wan û hîmaye dike. Ermenî û Suryanî [Asûrî-Suryanî-Kildanî] jî bi rengekê dê xwudanê îdareya xwe bin. Li milê dî Ereb ji alîyê dînî ve jî xwudanê du mesebên mezin in ku di dewrê Esadan da Elewî xwudan desthilat bûn. Nufûsa piranî ya Sunnî heta dereceyekê di nav mexdûrîyetê da bûn... Di Sûrîyeya Federal da ji ber hebûna van mesebên cuda jî dê formekî xwe îdarekirinê bête dîtin. Bi her hal Sûrîye hem ji alîyê etnîk hem jî ji alîyê dînî ve dê federal, laîk û demokratîk be... Di halê hazir da çareya herî maqûl ev sîstemê federalîyê ye... Heke çu alî navê sîstemekê nebêjin, navekê telafuz nekin, eve tête wê manayê ku hemû ihtimal li ser maseyê ne... An Sûrîyeya belavbûyî anjî Sûrîyeya hevgirtî ya bi federalîzmeke fireh... Ihtimala Sûrîyeyeke gelek sentralîst ya Erebîst neku nîne, bes di konjonktura îro da derveyî plan û projeyên polîtîk e û divêt wisa jî be...

Di vê ekuasyona polîtîk da Kurd divêt xwe li goreyî herdu hetta zêdetir ihtimala hazir bikin. Çiku li nav tixûbên siyasî yên Sûrîyeyê navçeyeke fireh ya bi navê rojavaya Kurdistanê heye û digel komên dî yên etnîk çar milyon Kurd dijîn û li ser esasê mafên xwe yên neteweyî organîze ne û daxwaza mafên xwe yên rewa dikin. Di ji nû ve avakirina Sûrîyeyê da divêt rejimeke demokratîk û sîstemekî federal bête plan kirin. Bêyî xweserîya rojavaya Kurdistanê Sûrîyeyeke demokratîk, sekûlar-laîk û federal ava nabe. Divêt vê rastîyê merkeza Şamê jî, dinya jî bizane. Di avakirina Sûrîyeyeke demokratîk, laîk û federal da Kurd xwudan berpirsiyarî ne û dixwazin vî erkê xwe bi cih bînin.

Lê belê, ji bo vê armancê di serî da Kurd û Kurdistanîyên li rojavaya Kurdistanê divêt di nav xwe da bi rengekî demokratîk û koalisyonal tifaqa xwe pêkbînin û bi hevrayî temsîlîyeta xwe ya neteweyî organîze bikin ku di avakirina Sûrîyeya demokratîk, laîk û federal da xwudan rol bin. Pêkînana tifaqa navxweyî dê pozisyona temsîlîyeta rojavaya Kurdistanê li beramberî merkeza Şamê xurt bike û eve dê di meydana navneteweyî da jî destekê bibîne.

Daxwaza hemû Kurdan divêt ew be ku bangî dînamîkên polîtîk û sivîl yên rojavaya Kurdistanê bikin ku zûtirîn dem di nav xwe da tifaqeke herî fireh û mezin pêkbînin û bi navê rojavaya Kurdistanê mekanîzmayeke demokratîk û koalisyonal ava bikin û bi vî rengê hevrayî digel berpirsiyarên dî yên li Şamê rûnin û di avakirina Sûrîyeya demokratîk û federal da xwudan erk û berpirsiyarî bin.

Di rewşa nû ya Sûrîyeyê da firseteke mezin ya dîrokî derketîye pêş xelkê Kurd û Kurdistanîyan. Kurd û xelkên hevqeder yên rojavaya Kurdistanê divêt bi vê berpirsiyarîya dîrokî hereket bikin.

Dînamîkên polîtîk yên rojavaya Kurdistanê vî demê gelek hessas û acîlîyet dixwaze divêt bi beyanat û seredanîyên formel berze nekin. Divêt bizanin ku heke yêk bin dê qazanc bikin, heke belav bin dê berze bikin... Heke em bi rengekî dî formûle bikin; hemû Kurd û Kurdistanî û bi taybetî jî îro Kurd û Kurdistanîyên rojavaya Kurdistanê, bi manaya destxistina statuyekê di derazînka man û nemanê da ne û divêt bi hemû elementên xwe ve rastîyekê di serê xwe da gelek baş binexşînin ku belavî binkevtin e, yêkîtî serkevtin e... Tifaq îro hewcehîyeke taktîkî nîne, stratejîk e, gaveke jîyanî ye... Divêt Kurd û Kurdistanî hemû hisab û kitabên xwe li ser vê rastîyê bikin û aqilê xwe bînine serê xwe... Mesele hinde vekirî û zelal e...

Hêvî û daxwaz ew e ku pêşeng û berpirsiyarên hemû Kurdistanê di pêkînana tifaqa neteweyî ya rojavaya Kurdistanê da rênîşan û harîkar bin. Di vê çarçoveyê da hewildanên Mesûd Barzanî gelek bihadar in û divêt bête destek kirin. Hevdîtina Mesûd Barzanî û Mezlûm Ebdî ya li Hewlêrê encama van hewildanên pozîtîv e. Resmekî hêvîdar hatîye dan û divêt nîveka vî resmî bête tijî kirin û tifaqa navxweyî li rojavaya Kurdistanê bête vehûnandin. Herwisa parlemento, hukûmet û serokatîya Herêma Kurdistanê ya li nav Iraqa Federal jî di vî warî da roleke aktîv ya çêker dileyizin ku eve jî cihê teqdîrê ye.

Belêm di vê prosesê da divêt hindek xalên esasî bi başî bêne dîtin. Di rojavaya Kurdistanê da ji bo ku ev xweserîya heyî ya de facto bête pêkînan têkoşîneke xurt hate kirin, gelek bedel hatin dan, bes gelek jî xeletî hatin kirin. Li paralelî fedakarîya mezin ya xelkê rojavaya Kurdistanê ji alîyê hevgirtinîya navxweyî ve hessasîyet layiqen nehate nîşandan. Ji alîyê pêkhateyên cuda yên etnîk û dînî ve polîtîkayeke hevgirtî hate bi rêve birin û vê yêkê bawerî da wan xelkan ku karekî rast û baş bû. Lê di nav Kurdan bi xwe da tam bereks polîtîkayeke monopolîst ya bi îdeolojîyeke monîst hate pratîze kirin. Li ser dînamîkên Kurd yên opozisyonê, ji teref deshilata heyî ve zeptûrept hate kirin. Desthilata heyî xwe li ser hertiştî ferz kir. Li ser esasê berjewendîyên neteweyî parvekirina desthilatê red kir. Ji alîyê rêvebirina îdarî ve homojenîst hate hereket kirin. Lazim bû ku di prosesa avakirina rojavaya Kurdistanê ya xweser da ji alîyê îdarî ve heterojenîst hatiba hereket kirin û bi sîstemê koalisyonel îdare hatiba kirin... Helbet opozisyonê jî di pêşxistina têkilîyên demokratîk yên navxweyî da sist û belav hereket kir û bi ber pêla ket... Desthilatê jî opozisyonê jî di parastina diyaloga navxweyî da lawazî û xemsarî kirin, beramberî hev bi hukmên pêşîn biryar dan û dijî hevdu çeper ava kirin. Û helbet gelek sebebên dî jî hene... Ev komên xeletîya bûne sebebê berzekirina xwûneke mezin di nav Kurdan da...

Nihe êdî Sûrîyeyeke nû heye û divêt ew plolîtîkayên xelet li paş bêne hêlan û kronometreya polîtîk bête sifir kirin û jî nû ve digel hemû dînamîkên polîtîk û sivîl yên Kurdan tifaq û hevgirtineke xurt bête vehûnandin. Duhî ji bo derswergirtina dîrokî bila neyê ji bîr kirin, bes divêt li duhî asê nebin û li ser rewşa nû ya îro xwandin û analîzeke rast û durust bête kirin û li goreyî dînamîkên îro polîtîka bête kirin û li ber vê rastîyê hem îro bête bi destxistin hem jî subehî bête garantî kirin... Piştî pêkînana tifaqa xurt ya Kurdî, digel pêkhateyên etnîk û dînî yên li rojavaya Kurdistanê jî cepheyekî Kurdistanî divêt ava bikin û bi rêvebirîyeke koalisyonel ya demokratîk pozisyona xwe zelal û xurt bikin beramberî Şamê ku Sûrîye careke dî nebe "Komara Erebî ya Sûrîyeyê"!..

Di avakirineke bi vî rengî da divêt hemû merkezên polîtîk yên Kurdistanê xwudan berpirsiyarî bin û piştevanîya Kurdên rojavaya Kurdistanê bikin. Di vî warî da, divêt serî li tecrubeya qedîm ya Kurdî bête dan. Di saheya siyasî ya Kurdistanê da, ji xebata sedsala 20an were Mesûd Barzanî gelek aktîv siyasetê di meydanê da dike. Di dîroka têkoşîna azadîyê ya xelkan da rola şexsîyetan herdaîm hebûye û ev rastîye hêj jî didome... Di dîroka têkoşîna azadîyê ya Kurdistanê da, îro, halê hazir, tam di nîveka pratîkê da, şexsîyetê ku di vê kategorîyê da Mesûd Barzanî ye. Mesûd Barzanî ji alîyê xebata profesyonel ya polîtîk ve serokê PDKê jî be, di seranserê Kurdistanê da ji alîyê rol û hêza polîtîk ya giştî ve, ji vê pozisyona xwe mezintir e, bi hêz û sengtir e... Îro heqîqetek heye ku di timamî Kurdistanê da mutabeqeteke kamil heye li ser navê Mesûd Barzanî. Mesûd Barzanî di pratîka xwe da jî eve nîşan daye. Di hewildana avakirina Kongreya Neteweyî ya Kurdî da li Hewlêrê li 2013ê, di timamî Kurdistanê da li ser serokatîya neteweyî ya Mesûd Barzanî lihevhatineke kamilen mezin çêbû ku yêk ji pêşniyarkerên navê Mesûd Barzanî jî Abdullah Ocalan bû... Mesûd Barzanî hingê li ser navê Celal Talabanî û Abdullah Ocalan axivt û banga yêkîtîya neteweyî kir û vê yêkê di wijdana neteweyê Kurd da deng veda û qebûlîyeke mezin dît û piştevanîya Mesûd Barzanî gelek bi xurtî hate kirin... Herwisa di referanduma 2017ê ya li başûra Kurdistanê da jî xelkê Kurd seda 93 piştevanîya banga Mesûd Barzanî ya referandumê kir. Mesûd Barzanî ne tinê di nav Kurdan û Kurdistanê da herwisa li meydana navneteweyî jî polîtîker û kesayetekî rêzdar, meqbûl û maqûl tête qebûl kirin... Ev pozisyona Mesûd Barzanî ya di vî demî û vî temenê tijî zanîn û tecrube da, bo Kurdan talihek e û divêt di prosesa avakirina tifaqa navxweyî ya li rojavaya Kurdistanê da ji vê sekina Mesûd Barzanî ya kamilen neteweyî bi başî bête istifade kirin. Xebata li ser avakirina tifaqa navxweyî li rojavaya Kurdistanê divêt di bin hîmayeta Mesûd Barzanî da bête kirin û bi rênîşanîya Mesûd Barzanî bête encamdan. Bi gotineke dî, di van şert û mercên heyî da kilîlê pêkînana tifaqa neteweyî li rojavaya Kurdistanê li nik Mesûd Barzanî ye. Li ser vê meseleyê heke komple dînamîkên Kurd û Kurdistanê cidden objektîv bin û herweha ji hukmên pêşîn û tengbînîya îdeolojîk jî dûr bihizirin, dê bi rehetî bibînin ku heqîqeta pêkînana tifaqa navxweyî li rojavaya Kurdistanê bi hilgirtina berpirsiyarîya xurt ya Mesûd Barzanî mumkun dibe... Lewma hemû merkezên polîtîk yên Kurdistanê û hêzên sivîl divêt bangî Mesûd Barzanî bikin ku bi vî erkê mezin yê neteweyî ve rabe û însîyatîva xwe gelek xurt di pratîke da nîşan bide ku esasen ji derekê jî dest pê kirîye û divêt ev hewildana wî bête motîve kirin...

Di van demên ku di navbeyna Abdullah Ocalan û Dewleta Tirkîyeyê gotûbêj didomin da, di nav ihtimalê da ye ku Abdullah Ocalan bo Mesûd Barzanî careke dî nameyekê rêbike û ji bo vê prosesê harîkarîyê jê bixwaze. Abdullah Ocalan vê şîyanê di Mesûd Barzanî da dibîne ku di demên hewcedarîya tifaqa navxweyî ya Kurdan da, di demên krîtîk da daxwaza destek û harîkarîyê jê dike ku eve hewildanên baş, rast û di cih da ne... Di prosesên 2013-14-15an da jî Abdullah Ocalan nameyên bi vî rengî bo Mesûd Barzanî rêkiribûn û hetta Mesûd Barzanî wekî lîderê hemû Kurdistanê bi nav kiribû...

Herwisa divêt bo dînamîkên polîtîk yên rojavaya Kurdistanê jî bête gotin ku di bin vê emînîya Mesûd Barzanî da bi berpirsiyarî hereket bikin û li ser programeke maqûl ya polîtîk û koalisyonal pêkbên û îdareya rojavaya Kurdistanê bi hev ra bikin...

Kurd di çarçoveya berjewendîyên bizava neteweyî da, bi bawerî ne ku Mesûd Barzanî dê bi bîr û hizir û pratîkeke wijdanî, ehlaqî û adilane hewildanên xwe gelek aktîv bidomîne û heta encameke di xêra Kurd û Kurdistanê da derkeve meydanê jî hêvîdar in ku destê xwe ji ser milê Kurdên rojavaya Kurdistanê raneke... Xelkê rojavaya Kurdistanê, hemû merkezên polîtîk yên rojavaya Kurdistanê di vî warî da bawermendîya xwe nîşanî Mesûd Barzanî dane û eve îmkanê pêkînana tifaqa navxweyî zêde dike. Kurd li hêvîyê ne ku Mesûd Barzanî vê mizgînîyê bide û muhbeta xwe ya di dilê xelkê Kurd da mezintir û daîmtir bike... Bi emîndarîya Mesûd Barzanî heke hewildanên tifaqa navxweyî li rojavaya Kurdistanê serbikevin, eve dê rê li ber yêkîtîya mezin ya seranserê Kurdistanê jî veke ku divêt ev gave bi xurtî bête destek kirin... Şik tê da nîne ku Mesûd Barzanî di vê hewildana xwe da dê şêwreke fireh digel derûdorên polîtîk û kesayatên maqûl yên neteweyî bike ku gava wî serbikeve...

Heke Kurd li rojavaya Kurdistanê tifaqa xwe pêkbînin dikarîn xwe hazirî hemû opsîyon û senaryoyan bikin ku bigihine xwezîyên xwe yên mezin. Çareserîyeke konjonkturel be an çareserîyeke serbixweyî be, ji milê esasî ve girêdayî vê tifaqa navxweyî û amadekarîya Kurdan bi xwe ye... Her bi çi navî be, tengî an firehîya muhtemel statuya Kurdan girêdayî vê hêza navxweyî ya yêkbûyî ye... Kurdên hevgirtî dê desteka herî mezin ya dînamîkên xêrxwaz yên dinyayê jî werbigirin ku îşaretên vê bi zêdehî ve li ber çavan e... Ev heqîqete bi taybetî di reftara teorîk û pratîk ya Amerîka, Fransa, Brîtanya, Israîl û Yêkîtîya Ewrûpayêda  bi zelalî tête dîtin û bihîstin... Xwastina desteka ji dînamîkên dost yên dinyayê, tinê bi bangkirinê nabe, heke Kurda tifaqa xwe ya kamil pêkînan û eve di meydana têkoşînê da jî nîşandan, ev sekine dê ji banga devkî xurttir bête dîtin û piştevanîyeke saxlemtir dê bête wergirtin.

Heke Kurd dixwazin rê li ber xirabkerîyên dewletên antî Kurd û Kurdistan bigirin ku di serê wan da Tirkîye heye, divêt zûtirîn dem mala xwe serûber bikin, nekevine nav hisab û kitabên biçûk û rêxistinî hetta şexsî û berjewendîyên neteweyî li ser her tiştî ra bigirin û xwe bikine tifaq...

Guhorînên li rojhilatanavîn berdewam in û xuya ye dê hêj radîkaltir jî bi hêl bikevin. Eve derîyekî xêrê yê dîrokî li ber Kurdan vedike. Duhî li başûr pencereyek vebû û îro şertên vebûna pencereyekê li rojava jî derketine meydanê. Îran li bin fişareke mezin e û rejima Îranê nihe gelek lawaz bûye. Dûrî ihtimalê nîne ku ew rejim jî hilweşe û pencereyek bo rojhilata Kurdistanê jî vebe... Bo bakura Kurdistanê jî divêt bêhêvî nebin û piştî du hetta belkî sê pencereyên bi ronahî mumkun e ku sîtavê bidene ser bakur jî... Vêca heke Kurd qaydeyên ekuasyona cebîrê ya polîtîk aqilane bi kar bînin, di nav xwe da tifaq bin dikarin bigihine xewnên xwe yên salan jî... Anjî qet nebe dikarin destkevtîyên îro yên konjonkturel biparêzin, mayînde bikin û ber bi hesûyeke geş û ronahî ve per û baskên xwe gelek xurt û saxlemtir vekin...

Bi her hal, her bi çi rengî be, Kurd bi tifaqa navxweyî ya mezin, ji bo çareserîya li rojavaya Kurdistanê divêt xwe hazirî hemû ihtimal, opsiyon û modelan bikin û amade bin ji bo her tiştî ku bigihine armanca xwe...

ROJAN HAZIM

Sibat 2025

 

Giringî, lezînî û jîyanîya tifaqa navxweyî li rojavaya Kurdistanê - ROJAN HAZIM

 

Sifreya Serokên Skandînavî - ROJAN HAZIM

Ji milê çepê ve: Serokwezîreya Danmarkê Mette Frederiksen, Serokdewletê Finlandiyayê Alexander Stubb, Serokwezîrê Swêdê Ulf Kristersson, Serokwezîrê Norwecê Jonas Gahr Støre

Foto: Ji Ofîsa Serokwezaretê, Stine Tidsvilde

Duşembî, 27 Kanûna Paşîn [january] 2025, seet. 11.45 - Ji berlingske.dk

 

Hûn dibînin, di vî resmî da sê serok hukûmet û yêk serokkomar li ser sifreyekê xwarinê dixwin. Serokwezîreya Danmarkê, Serokkomarê Finlandiya, Serokwezîrê Swêd û Serokwezîrê Norwecê bi hev ra ne... Li mala Serokwezîreya Danmarkê ne. Maleke sade, sifreyeke sade...

Skandînavî wisa ne... Çawa dihizirin wisa dijîn...

Di xwarina li ser vê sifreyê da hetmen tam heye, lezzet heye bes israf nîne...

Hukûmetên Skandînavyayê di nav xwe da dişêwirin. Vê carê vê şêwrê li paytextê Danmarkê li Kopenhagê dikin. Piştî şêwreke li ser pirs û pirsgirêkên polîtîk û gelek tiştên dî Serokwezîreya Danmarkê Xanim Mette Frederiksen mêhvanên xwe li mala xwe mêhvan dike ku bi hev ra xwarinekê bixwin...

Skandînavî dilnizm in, nefsbiçûk in... Belêm bi biryar in...

Eve ew resm e...

Ev herçar dewletên Skandînavya ji alîyê ekonomîk û baskên dî yên jîyanê ve gelek dewlemend in... Ya herî giring bêyî qusûr nebe jî xwudanê demokrasîyeke peşkevtî ne...

Belê eve sifreya sade ya lîderên Skandînavî ye... Lê germ û normal e...

Ne şaşea nejî şetefat heye!..

Bo dewlet û Serokwezîr û Serokdewletên rojhilatanavîn bila bibe numûne!...

RH

Bo Kongreya Konfederasyona Revenda Kurdistanî ya duyemîn - ROJAN HAZIM

Rêvebirên hêja yên Konfederasyona Revenda Kurdistanî,

Gelek spas dikim bo vexwandina we ya ji bo kongreyê.

 

Heval û dostên hêja,

Kongreya we ya duyemîn ji alîyê welatê me Kurdistanê ve di nav şert û mercên gelek dijwar da pêktêt.

Li çarnikarê rojhilatanavîn, ku welatê me Kurdistan di nîvekê da ye, şer heye û gurîya vî agirê sojer li ser welatê me gefeke mezin dike.

Heke welatê me, xelkê me di nav vî agirî da be, şik têda nîne ku em Kurd û Kurdistanîyên li diasporayê, ku parçeyekî wî welat û xelkî ne, nikarin [neşên] xwe ji wî halê gelek nexweş dûr bigirin.

Hêlma bêhnçikêr ya wî agirî dil û hinavên me jî disoje û em jî xwe wekî xelkê xwe di bin gefeke kujer da his dikin anjî divêt wisa be.

Ji ber kêm wextîyê naxwazim bikevime nav kûrahîya hemû problemên ku welat û xelkê me ablûka kirine.

Di vê kongreya we ya mezin da divêt em behsê çend xalên jîyanî yên doza Kurd û Kurdistanê bikin.

Her di serî da divêt em rewşa konkret ya xelk û welatê me têda bi kurtî teswîr bikin.

Ji peymanên bêyûm yên Qesrî Şirîn û Lozanê were bedena welatê me Kurdistanê giran hatîye birîndar kirin û îro çar parçetî didome. Ji ber vê rewşa kambax, ji berê were koçeke mezin çêbûye ji welatê me ber bi welatên cuda yên dinyayê ve. Îro ji bakura dinyayê heta başûra dinyayê, ji rojhilata dinyayê heta rojavaya dinyayê anku li çarnikarê dinyayê nufûseke gelek boş ya revenda Kurd û Kurdistanî pêkhatîye. Ev diasporaya Kurdistanî bi nufûseke milyonan adeta bûye parçeyê pêncê yê Kurdistanê.

Tehran û Ankara wekî paşmayên du imparatorîyan desthilatdarîya xwe ya kolonyalîst bi zulmeke nedîtî didomînin li ser du parçeyên mezin yên Kurdistanê... Bexda bi hevkarî û piştevanîya dostên xelkên Iraqê û Kurdistanê bi statuyeke federal ji nû ve hatîye dîzayn kirin. Di vê dîzayna federal da parçeyê başûr yê Kurdistanê statuyeke otonomîya bilind wergirtîye û eve 32 sal in ku xelkê me xwe xwe bi xwe îdare dike. Eve di dawîya sedsala bîstan û serê sedsala 21an da destkevteke gelek mezin û bihadar e. Dinya rêvebirîya başûra Kurdistanê di nav Iraqa Federal da bi rengekî fermî qebûl dike, nas dike. Di halê hazir da digel hemû êş û janên navxweyî, alozî û arêşeyên navçeyî jî parçeyê başûr bi navê xwe yê fermî "Herêma Kurdistanê ya di nav Iraqa Federal da" di prosesa avakirin û pêşvebirinê da gavên giring avêtine. Eve cihê şahîyê ye ji bo hemû Kurd û Kurdistanîyan... Şam gelek giran birîndar e û ji ber wê rewşê û herweha têkoşîna hêza neteweyî li rojavaya Kurdistanê jî îro "de facto" xweserîyek pêkhatîye ku eve jî di prosesa bizava neteweyî da destkevtek e ku divêt bi giringî destnîşan bikin. Hêvî dikin ev parçeyê rojavaya Kurdistanê jî bi navê welatê xwe her bi çi rengî be statuyeke fermî werbigire û xelkê me di wî parçeyî da jî jîyaneke avadan û bi xêr û xweşî ava bike.

 

Dost û hevalên hêja,

Belê, du statuyên konjonkturel li ser du parçeyên başûr û rojavaya Kurdistanê pêkhatine bes bindestîya bakur û rojhilata welatê me didome.

Ev tabloya heyî erk û berpirsiyarîyên me gelek zêde dike li hemû meydanên diasporayê.

Berî her tiştî divêt em bêyî ferq û cudahî piştevanîyeke xurt ya piralî digel van du destkevtên xwe yên neteweyî bikin. Herwisa piştevanîya xwe ya bi têkoşîna li du parçeyên bakur û rojhilat jî sist nekin. Anku Kurdên diasporayê divêt li ber şertên heyî hem rasyonel bin, hem jî bi şuûra Kurdistana mezin ya serbixwe hereket bikin û ji vê hedefê û xeta qedîm ya neteweyî varê nebin.

Li milê dî, di welatên ku xelkê me dijî da jî erk û berpirsiyarîyên me hene... Ewil divêt xelkê me entegreyî civatên ku di nav da ne bibin. Bi taybetî nifşê nû, divêt di hemû bask û branşan da xwandineke baş û bilind bikin û di nav sistemên welatên lê da herwisa cihên bilind û baş bigirin.

Diasporeyeke organîze, xwanda û bi cih û imkanên mezin dê bişêt layiqen harîkarîya xelkê xwe, welatê xwe bike... Ji danenasînê heta avadankirina welatî di baskekî gelek fireh da dikarin rola xwe ya neteweyî û niştimanî bi rengekî serkevtî bi cih bînin.

Di vê prosesê da, divêt hebûna xwe ya etnîk û kulturî mutleq biparêzin. Belêm digel vê parastina hebûnên xwe, divêt xwe ji xelkên welatên lê jî dûr nekin û nebine komên getowarî. Anku entegrasyoneke bi zanahî û zanistî divêt bête pêkînan. Ji bo vê yêkê divêt ziman bête parastin. Ziman kilîlê parastina hebûna etnîk û kulturî ye. Lewma divêt gelek giring bête dîtin û her bi çi rengî be perwerdeya makzimanî divêt eslen neyête ihmal kirin. Li ser van xalên bingehîn divêt hemû Kurd û Kurdistanî xemxwar bin û newebî nekevine xeteke negatîv ya xemsarîyê.

Kurdên diasporayê divêt navên Kurdî danine ser zarokên xwe û digel wan bi makzimanê xwe biaxivin.

Elementên dî yên giring dê di dûv ra bên, bes ku li ser van erkan bi berpirsiyarî bête rawestan û di pratîkê da bêne bi cih înan.

Meydanên diasporayê divêt bi sembolên neteweyî bêne organîze kirin. Xalên hevpişk divêt daîm bidine pêş. Kurd û Kurdistanîyên diasporayê heke dixwazin li nav welat, li nav xelkê me tifaqeke mezin û bilind ya neteweyî pêkbêt, divêt li hemû meydanên diasporayê hev bigirin û bi hemû reng, bîr û hizir û dîtinên xwe yên cuda ve li ser esasê berjewendîyên neteweyî mil bi milê hev ve bin û vê yêkbûnê di pratîka xwe da nîşan bidin ku tesîreke pozîtîv li ser polîtîka û polîtîkerên navxweyî jî bikin. Diasporaya Kurdistanî bi gelekî ve li welatên demokratîk dijîn û qîmetê demokrasîyê dizanin ku cografyaya Yêkîtîya Ewrûpayê numûneyeke bijare ye di vî warî da. Ji ber hindê divêt di têkilîyên digel welatî da bibine kanalê nîşandana demokrasîyê jî.

Axirî divêt em hemû ji bîr nekin ku doza Kurd û Kurdistanê ji me hemûyan mezintir e. Em hemû xwegorîyên vê dozê ne. Ji labîrentên dîplomasîyê heta burokrasîya sistemên dewletî û heta xebatên akademîk, kulturî, hunerî û bazirganîyeke bilind dikarin hespê xwe bi şuûreke neteweyî bibezînin di vê meydana fireh û mezin ya diasporayê da. Lewma li meydana disaporayê Kurd û Kurdistanî dikarin roleke gelek xêrdar bileyizin bo xelk û welatê xwe. Vê jî bi hevrayî divêt bikin.

Dost û hevalên hêja,

Balkêşaneke aktuel jî daxwazim bikim. Îro dîsa ve atmosfereke gelek şarhayî û agresîv rûdaye li navçeya ku welatê me lê. Şert û mercên heyî yên li navçe û navneteweyî di lehê me da ne. Heke em tifaq bin em dê ji vê firsetê serkevtî istifade bikin. Em pêkve pêşengên polîtîk yên welatê xwe hişyar bikin ku li goreyî vê rewşa nû di nav reftareke hevgirtî ya neteweyî da bin.

Axivtina xwe bi xwezîyekê bi dawî bînim: Li welat jî, li meydanên diasporayê jî, em hemû têkoşerên azadî, aştî, diyalog, demokrasî, wekhevî, edalet, wijdan û ehlaqekî temîz bin...

Bi van bîr û hizran daxwaza serkevtin û berwerîyê bo kongreya we dikim û hêvî dikim di vî warî da bigihine hemû armancên xwe.

Û spas.

ROJAN HAZIM

7 Kanûna Pêşin [December] 2024, Berlin

Bo Kongreya Konfederasyona Revenda Kurdistanî ya duyemîn - ROJAN HAZIM

 

Aştî... - ROJAN HAZIM

1ê Îlonê "Roja Aştîyê ya Dinyayê" pîroz be

 

1ê Îlonê "Roja Aştîyê ya Dinyayê" ye...

Bila li xelkê Kurd, Kurdistanîyan û hemû xelkên dinyayê pîroz be...

Belê bila pîroz be, bes gelo li dinyayê aştî heye?

Li navçeya ku welatê me Kurdistan lê aştî heye?

Li welatê me aştî heye?

Li nav xelkê me aştî heye?

Mixabin bersiva van pirsan bi erênî nikare bête dan!..

Çiku, ne li dinyayê, ne li navçeya ku wekî "Rojhilatanavîn" tête bi nav kirin û nejî li welatê me Kurdistanê aştî heye...

Anku;
Li dinyayê aştî nîne...

Li rojhilatanavîn aştî nîne...

Li Kurdistanê aştî nîne...

Li nav xelkan aştî nîne...

Li nav xelkê Kurd aştî nîne...

Li nav xelkên Kurdistanê aştî nîne...

 

Başe çi heye li vê dinyaya kavil û kambax ya ku em hemû têda dijîn?..

Di rûyê negatîv yê vê dinyaya malwêran da ma çi nîne...

Şer heye...

Xir û cir û vekêşkanê heye...

Bêhna hevdu çikkirin heye...

Jîyan li hevdu heramkirin heye...

Hesûdî heye...

Zikreşî heye...

Çavnebarî heye...

Mafê jîyana hevdu redkirin heye...

Inkar heye...

Lêdan û teda heye...

Zulm û zor heye...

Kuşt û kuştdarî heye...

Şiddet heye...

Newekhevî heye...

Teror heye...

Hefs û zîndan heye...

Bombarduman heye...

Feqîrî, xîzanî û birsîtî heye...

Binpêkirina maf û azadîyan heye...

Bêqanûnî heye...

Bêhuqûqîtî heye...

Bêedaletî heye...

Bêwijdanî heye...

Bêinsafî heye...

Bêehlaqî heye...

Bêhêvîtî heye...

Belê, mixabin ku ev hemû negatîvîyet bi gelekî ve hene...

Di rûyê pozîtîv yê vê dinyaya bêserûber da başî û qencî sed cara mixabin ku hind kêm in ku ber bi hejmartinê nakevin...

Helbete mumkun e ku herkes çend xalên erênî rêz bike...

Belêm hejmara van başî û qencîyan temetî serê tilên du destan in û her hind...

Ya sereke heke bête gotin ew e ku dinyaya jîyanê her ev e yaku em têda dijîn...

Jîyan digel hemû zor û zehmetîyan, digel hemû nexweşîyan, digel hemû kêm û kasîyan dîsa ve xweş e...

Bi feqîrî jî be...

Bi hejarî û belengazî jî be...

Bi nanekî tirsî jî be...

Bi tirarekî ava sar jî be...

Axir bêhnek tête wergirtin li vê dinyaya bêbext û eve jî tameke xweş ya jîyanê dide mirov...

Dîsa heke behsê başîyekê bête kirin divêt ji ser hebûna hêvîyê baz nedin...

Hêvî jî herdaîm heye di ruh, giyan û mejîyê mirov da ku eve jî hêz û heza jîyanê jînde digire...

Wekî bi gotina amîyane, digel hertiştî hêvî nanê feqîran e ku pê bête jîyan...

Li alîyê dî her reng, her cure û cins serdest û zalim jî di bin esmanê şîn yê vê dinyayê da dijîn û bêhnê werdigirin...

Feqîr û jar, ku piranîya xelkê dinyayê ne, jîyaneke adil û wekhevane dixwazin...

Bes serdest û heyî, ku kêmanîya vê dinyayê ne, tek û tinê jîyaneke xweş bo xwe dixwazin...

Feqîr û jar jîyaneke bi xêr û xweşî digel xwe bo herkesê dixwazin...

Belêm heyî, vê heyîtîya xwe digel çu kesê naxwazin parve bikin...

Serdest dixwazin herdaîm ew serdest bin û bindest jî her bindest bimînin û daîm hewcedarên wan bin...

Mistek serdest dixwazin her ew xwudan maf bin û bindest jî ku piranî ne, bêyî maf û azadî bimînin...

Eve jî paradoksa vê dinyaya xweş û nexweş e mixabin...

Maka hemû nexweşî, arêşe, alozî û pirozîkan ev bêedaletî, bêwijdanî û bêehlaqîya heyî ye li vê dinyayê...

Di dinyayeke bi vî rengî da dê çawa aştî hebe...

Di vê dinyaya tijî bêedaletî, bêwijdanî û bêehlaqî da her xelk, her welat bahra xwe dijî...

Di vê dinyaya bêedalet, bêwijdan û bêehlaq da bîr û hizra kê şiya kê li pêş e mixabin...

Herwisa di nav xelk, çîn û navçînên bindest da jî ev newekhevî, bêedaletî, bêwijdanî û bêehlaqî sed cara mixabin lê têra xwe heye...

Yên ku bo azadîyê, bo wekhevîyê, bo edaletê, bo wijdanê û bo ehlaqekî temîz têkoşînê didin, bedelên giran didin jî hizarcar mixabin tûşî vê nexweşîyê dibin...

Em dûr neçin, hema di nav civata xwe da, di nav xelkê xwe da em dişên van numûneyan bi zêdehî ve bibînin...

Sedan sal e ku welatê me Kurdistan bindest e, parçekirî ye...

Serê sedan salan e ku xelkê Kurd ji maf û azadîyan dûr hatîye hêlan...

Dijmin û neyar rola xwe ya bêyûm dileyizin...

Di deftera wan da tinê zulm heye, zor heye, kuşt û kuştdar heye, nînekirin heye, birandin û binbirkirin heye, asîmîlasyon û jenosîd heye...

Eve armanca wan e û ya bi dilê xwe dikin...

Di mejîyê dijmin û neyaran da, di kir û kiryarên wan da tek û tinê şer heye...

Xwudanên vî mejîyê qirêj dê çawa terefê aştîyê bin...

Ew dijminê mirovahîyê ne, lewma jî dijî aştîyê ne...

Eve rastîya dijmin û neyaran e...

Başe xelkê me beramberî vê bêdadîya dijmin û neyaran çawa dibe ku şûna aştîya navxweyî, şer û xir û cir û vekeşkanêya bêbina dike digel hevdu...

Eve çi bêhesûtî ye...

Eve çi korî û nebînîtî ye...

Hetta hêj girantir divêt bête gotin...

Eve çi bêmejîtî ye...

Eve çi dînîtî ye...

Xelkekî hinde bindest, hinde feqîr û jar, hinde paşdahêlayî, ji hemû maf û azadîyên jîyanê hatîye bêparkirin, hinde hatîye reben û perîşan kirin, çawa dibe ku jîyanê li xwe û heftê û heft babikên xwe heram dike, paşeroja xwe tarî dike, jîyana nifşên nû asteng û bi dîwar dike...

Aqil û mantiq qebûl nake yaku Kurd bi serê xwe tînin...

Helbet gotineke giştî ye ku xelk tête gotin...

Di esas da yên ku vê bêdadîyê, vê bêhesûtîyê bi serê xelkê Kurd tînin, serdest, pêşeng û rêberên civakî û siyasî ne...

Xelkê feqîr û jar sedsed nebe jî heta dereceyekê bêguneh e...

Guneha mezin di stuyê her reng pêşengan da ye...

Ev pêşeng kes bin, rêxistin bin, partî bin ferq nake, hemû ne...

Ew berpirsiyarên vê rewşa kambax û wêran in...

Heke îro beramberî cepheyî pahn û berîn û êrişkar yê neyar û dijmininan xelkê Kurd bêyî maf û azadî hatibe hêlan eve ne guneha vî xelkî ye, ya pêşengan e...

Heke îro aştîya navxweyî hatibe têkdan û hilweşandin eve ne guneha vî xelkî ye, ya van pêşengan e...

Mixabin ku di nav Kurdan da aştîya civakî û siyasî hatîye hilweşandin, hatîye dînemît kirin, hatîye sabote kirin û toka vî sûcî di stuyê pêşengan da ye...

Kurd ji ber vê nebûna aştîya navxweyî, beramberî dijmin û neyaran hatîye bêçek kirin, hatîye lawaz kirin, dest û pê lê hatine girêdan...

Pêşengên Kurdan gunehkar in di vî warî da...

Ji ber berjewendîyên xweyî û egoîzma xwe ya kûr ev hemû pêşeng sûcdar in...

Hemû pêşeng tek û tinê serdestîya xwe dixwazin, hakimîyeta xwe ferz dikin, desthilata xwe dihizirin...

Di kûrahîya dîrokê da jî Kurdan her çi keys û firset berze kiribin dîsa ve ji ber vê nebûna aştîya navxweyî bûye...

Cihê aştî lê nebe, dîyalog nabe, axivtin nabe, zemînê aqilê muşterek pêknayê...

Pêşengên Kurda xelkê xwe ji vê hebûna pîroz dûr êxistine û lewma jî beramberî xelkê xwe û dîroka xelkê xwe gunehkar in...

Sal û sedsal hatin berze kirin di vê prosesê da...

Çend nifşên Kurdan hatin telifandin di nav vê bêhesûtîya pêşengan da...

Îro jî firsetên mezin derketine pêşîya Kurdan û mixabin dîsa ve aştîya navxweyî nîne, dîyaloga bi kalîte nîne û lewma jî tifaqa navxweyî nîne...

Di nav xelkê Kurd da taxên çîn û navçînî, dîwarên asê yên siyasî hatine çêkirin û pêşengan di nav vê hercûmercê da bo xwe desthilatên biçûk ava kirine û şerê hevdu dikin...

Lewma tifaqa navxweyî pêknayê, lewma yêkîtîya navxweyî çênabe...

Ji ber hindê ye ku destkevtên biçûk yên ku bi harîkarîya dewletên dost pêkhatî jî rû bi rûyî xeter û têkçûnê hatine...

Ji ber hindê ye ku neyar û dijmin hinde bêperwa bûne beramberî xelkê me û tek û tinê rêya şer dayîne ber xwe û jahr û agirî li ser xelk û welatê me dibarînin...

Hemû pêşeng bêyî ferq û cudahî li goreyî seng û giranahîya xwe kêm an zêde xwudan guneh in...

Tabloya îro li pêş Kurdan mixabin ev e û eve ne rewşeke xêrdar e...

Di her 1ê Îlonê da, pêşengên Kurdan dikevine rêzê û vê roja aştîya dinyayê pîroz dikin...

Lê belê qet behsê nebûna aştîya navxweyî nakin ku ew bûyîne sebebê vê rewşa kambax û wêran ku xelkê Kurd ji aştîya navxweyî dûr maye...

Eve jî mixabin heqîqeta xelk û welatê me ye, ya pêşengên xelkê me ye ku fatûraya wê ya giran dîsa ve bo xelkê Kurd tête birîn û vî bedelê mezin ev xelkê bêguneh dide...

Belêm serdest û pêşengên Kurdan ji qesr û serayên xwe tinê berê xwe didine vê rewşa hinde perîşan ku sebebên sereke ew bi xwe ne...

Di salvegera bîrînana vê roja aştîyê ya dinyayê da, heke pêşengên Kurda dixwazin xwe li pêş xelkê xwe pak û temiz bikin, bila hemû hêz û şiyana xwe bidene pêkînana aştîya navxweyî ku bişên li ser bingehê aştîya navxweyî tifaqa navxweyî ya herî mezin ava bikin ku rê li ber êrişên birandêr yên dijmin û neyaran bigirin û xelk û welatê xwe rizgar û azad bikin û bi vê kiryara baş û xêrdar rûyê xwe jî spî bikin li beramberî xelkê xwe û dîrokê...

Kurd û Kurdistan bêyî aştîya navxeyî, bêyî tifaqa mezin ya navxweyî bi ser nakeve...

Yên ku Kurd û Kurdistaneke azad û rizgar diwazin divêt bo aştî û tifaqa navxweyî bixebitin, xuhê birêjin ku keda xwe helal biken...

Kurdistaneke di nav xwe da aşt dikare xizmeta aştîya navçe û dinyayê jî bike...

Rola avakirin û înana aştîya navxweyî ya pêşengan e û xelk jî divêt van pêşengan bide zorê, fişareke xurt û mezin li ser wan bike ku bi vî karê herî giring û pîroz rabin û bi cih bînin...

Aştîxwaz divêt dest bi kar bin, cesûr û wêrek bin û dinyayê li aştînexwazan teng bikin...

Bo Kurdistaneke bi aştî, bo rojhilateke bi aştî, bo dinyayeke bi aştî bi hemû rê û rêbazên aştîyane divêt xebat û têkoşîn bête gur û geş kirin...

Di vê roja aştîya dinyayê da bila çu kes ji ber nebûna aştîyê rondikên tîmsahî newerînin...

Rondikên tîmsahî qelp in, sexte ne, direw in...

Bila çu kes xwe ne lêhbînin, ne xapînin...

Aştî tinê bi gotin û sloganan û bîrînanên peyamwarî nayê...

Aştî bêyî bizaveke xurt û radîkal ya aştîyane pêknayê...

Hingê kar û xebatên ber bi çav, kir û kiyarên pratîk divêt bêne kirin...

Aştînexwaz çend êrîşkar bin, aştîxwaz sed qatî wan divêt bi hirs û hemle bin...

Aştî rêya sefereke dûr û dirêj e, lewma bi sebir lê bi rik divêt vê rêveçûnê bidomînin...

Ji bo vê armanca mezin û pîroz zend û benda vedin...

Lewendîya li pişt enîşka xwe girêdin...

Xuha enîya xwe vemalin û dakevine kolan û meydanan ku zingezing jê bêt...

Di nav vê bizava xurt û bilind da kotrên aştîyê bila bêne firandin...

Aştî bo Kurdistanê...

Aştî bo Rojhilatanavîn...

Aştî bo Dinyayê...

 

1 Îlon 2024

RH

 

Not:

1ê Îlonê, roja aştîya dinyayê herwisa roja bûyîna Hetavî ye...

Pîroz be roja bûyîna te Hetavê nazdar...

Di nav dinyayeke têr aştî da bijî digel hemû hezkirîyên xwe...

Hizar salî be...